“Helena i maki” – wystawa malarstwa i grafiki Joanny Tokarczyk.

Data: 7 stycznia 2010. Autor: Dorota Ryn.
Kategoria: Trwające wystawy.

Nowy, 2010 rok, przywitamy w Galerii Młodych wystawą „Helena i Maki” Joanny Tokarczyk. Zaprezentuje ona swoje prace w Dworku Białoprądnickim już po raz drugi. Artystka urodzona w Tymbarku, ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Zakopanem. Absolwentka poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych ( 2004 ), malarka, podróżniczka, instruktorka jogi, autorka internetowej Sisto Gallery promującej „Sztukę Pozytywną”. Swoje prywatne życie związała z Krakowem. W styczniu zaprosi nas w podróż po świecie swoich grafik i obrazów nieprezentowanych dotychczas w naszej galerii.

elf
Elf”

Inspiracją do powstania cyklu 10 prac graficznych wykonanych piórkiem, była fascynacja życiem przedsiębiorczej Żydówki polskiego pochodzenia – Heleny Rubinstein. Siła i energia, jakie prowadziły tę zdeterminowaną kobietę przez życie, były impulsem do stworzenia własnego obrazu tej postaci. Dominująca w pracach czerwień – ulubiona barwa Joanny Tokarczyk – tym razem symbolizuje niewiarygodną moc, która tkwiła w tej wyjątkowej kobiecie.

Król i Królowa
“Król i królowa”

Aktualnie motywem przewodnim w pracach malarskich artystki są maki. Rozkwitające pąki ognistych kwiatów oraz ich miękkie smukłe kształty przywodzą na myśl rozwijające się uczucia i emocje. Rozwinięte czerwone kwiaty delikatnie zmieniają swoje barwy. Nowe wątki i kolory pozwalają dostrzec zmianę w życiu artystki. Impulsywne czerwienie powoli ustępują bardziej wyciszonym barwom. Wprowadzają nas w delikatny, kobiecy klimat. Elfy–kwiaty wyłaniające się z makowych pąków nasuwają na myśl bajkową krainę dziecięcych baśni. Szeroka gama błękitów i pastelowych fioletów, często przypisywana nowonarodzonym chłopcom, zwiastuje światu tę właśnie radosną nowinę. Artystka, jak zawsze, subtelne zestawia kolory, a ich symbolika jest dopełnieniem narracji. Obrazy Joanny Tokarczyk niezmiennie emanują ciepłem i miłością. Dodają pozytywnej energii. Wernisażowy wieczór wzbogacony zostanie refleksjami autorki na temat roli kolorów w naszym codziennym życiu, ich metaforycznym znaczeniom i mocy oddziaływania na naszą podświadomość.

Pole maków
“Pole maków”

Zdjęcia z wernisażu: Radosław Molski, Bogdan Michna

Komentarze

“Moje przestrzenie” – wystawa malarstwa Jadwigi Maj.

Data: 3 grudnia 2009. Autor: Dorota Ryn.
Kategoria: Trwające wystawy.

Sezon zimowy w Galerii Młodych rozpoczniemy interesującą wystawą obrazów Jadwigi Maj. Artystka jest absolwentką Wydziału Form Przemysłowych Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom obroniła w Katedrze Kolorystyki u prof. Antoniego Haski (1987). Zajmuje się projektowaniem grafiki wydawniczej, ilustracją książkową, malarstwem akrylowym i pastelowym. Od wielu lat pracuje jako pedagog dzieląc się swoimi pasjami malarskimi i projektowymi z młodzieżą, zaszczepiając w niej chęć rozwijania zdolności plastycznych i zainteresowanie sztuką.


“Skarabeusz”

„Moje przestrzenie” to kolejna autorska wystawa Jadwigi Maj. Grudniowa ekspozycja zawiera cztery cykle: „Pamięć”, „Czas”, „Spokój i cisza” oraz „Pustynia”. Już tytuły wprowadzają nas w tematykę i klimat obrazów. Artystka nieustannie poszukuje nowych sposobów ukazania tego, co często niezauważalne i nieuchwytne. Subtelne kolory, przenikając się wzajemnie w delikatny sposób, nadają jej pracom oniryczny charakter. W obrazach z cyklu „Pamięć” odwołuje się do odległych, ukrytych głęboko w podświadomości wspomnień. Fragmenty rzeczywistości przeplatają się motywami drzemiącymi w wyobraźni artystki. Nici w obrazach cyklu „Czas”, niczym kokony ukryły w kosmatych wnętrzach obiekty, często nawiązujące do symboliki ze świata kultury i sztuki.


“Rój”

Seria prac „Pustynia” opowiada charakterystycznymi krajobrazami o odległych i jakże dla nas egzotycznych miejscach W obrazach inspirowanych słonecznym żarem, jałowymi piaskami pustyni, fragmentami arabskich osad, również odnajdujemy intrygujący świat wyobraźni ich autorki. W cyklu „Spokój i cisza”, w królestwie wody, spotykamy ujarzmiony, uchwycony w bezruchu żywioł. Otwarta przestrzeń, balansująca na pograniczu abstrakcji i figuracji, sprzyja kontemplacji i metafizycznym refleksjom o sensie bytu, ukazuje stabilny i uporządkowany świat. Kompozycje, układy płaszczyzn i ich kolorystyka, powodują, że ogarnia nas spokój. Spacerujemy po miejscach, które nas odprężają, dają ukojenie, niosą wewnętrzną harmonię.


“Susza”

Zdjęcia z wernisażu: Jolanta Kogut, Stanisław Maj, Mateusz Maj

Komentarze (3).